Konu: Bİr avuÇ yanlizlik

Her gün tomarca biriktirdiğim duyguları akşam beni kapıda karşılayan yalnızlığa hibe ediyorum, geriye avuçlarımda taze yalnızlıklar kalıyor, görüyorum. Âlem böyle deveran ediyor. Sular böyle çoğalıyor. Derviş bu şekliyle kendinden geçiyor. Başka türlü ‘bir’ gerçeğini haykırma yöntemini bilmiyorum. Sessiz sedasız büyüyen yalnızlıklardır içimizdeki devleri güvercinlere dönüştüren. Yalnızlığı giyene yaklaşan hüzün ile biçim alır. Arif isen veya kendin olmak istersen, ‘içine doğru derinleşip dibi görünmeyen bir kuyu olmak ’ istersen yalnızlık kapıda seni bekliyor.

Allah c.c. razı olsun ablacım paylaşan yüreğine sağlık...