Bir adam, Resulullah'a (as), "benim malım yok, ama bir yetimim var" dedi. Resulullah (as), "israf etmeksizin, saçıp savurmaksızın, eldeki malı bi-tirmeksizîn ve kendine ait malını saklamaksızın yetimin malından yiyebilir*sin" dedi. Bir başka rivayette ise, "kendi malını yetimin malına feda eder*sin " ibaresi yeralıyor.
"En güzel şekilde değerlendirmek amacının dışında yetimin malı*na yaklaşmayın" ayeti nazil olduğunda insanlar kendi yemeklerini bozar ve etlerini kokutur korkusuyla yetimlerin malından uzak durmakta idiler. Bu durumu gidip Resulullah'a (as) sordular. Bundan sonra, "onlarla (yetimler*le) birbirinize karışın (onlarla ilişkileriniz olsun), zira onlar sizin kardeşlerinizdir. Allah kimin bozguncu ve kimin ıslah edici olduğunu bilir." ayeti indirildi.
Bu hadisi İmam Ahmed ve Sünen kitapları sahipleri rivayet ettiler.