Konu: Mustafa İslamoğlu şiirleri

Bende Kalsın

al da git eğreti gülüşlerimi
isyanı kutsayan yüz bende kalsın
maviye boyama zor düşlerimi
gemimi yakacak köz bende kalsın


mermere saplanan bir deli su’ca
nefreti sevdama etmişim boca
karanlığa dönük bir çift namluca
tetikte bekleyen göz bende kalsın


neşeyi açmadan solanlara ver
gülüp eğlenmeyi yılanlara ver
baharı, bahçeyi çalanlara ver
Van Gogh’un çizdiği güz bende kalsın


bilirim yol uzun sürmek zor ama
çekmediğin kahrı koy matarama
azık kıt, vakit dar, tuz bas yarama
çiledeki aziz giz bende kalsın


Mustafa Islamoglu
1986

Nuveyba
Öfkemin hançerine su ver sen

kalkalımbir seher vakti Nuveyba

işgaledilmiş topraklarımız üstüne

güneşdoğmadan önce


hertaşın dibine bir yıldız gömmüşler

şudenizden hala kırbaç sesi gelir

atlılarıen son ne zaman görmüştün Nuveyba

nezaman öpmüştün ayağını Selahaddin’in


kolkırılır yen içinde kalır

yabaş koparsa Nuveyba

bugövde bir düşerse yere ya

kantutar dağları, atom santrallerini

yeryüzünü ve umutları sel alır


geriyeandın, aşkın ve adın kaldı

andınıçocuklar içti Nuveyba

aşkınyüreklere düştü

adıncellatların kirli elinde

Filistinaskısına dönüştü


kan akacak bu topraklarda kan

kendileri benimkini

demirden atlarıseninkini icecek

bircan düşecek toprağa

Sabra

bir can kalkacak.


RamALLAH’ta tarlalara çocuk ektikNuveyba

taşlarıylaebabiller dönüştü tomurcuğa

güz ekinidir bilirsin verirseMevla

yüreklerinbuz kestiği bir mevsimin ardından

her bir çiçek kesebilir çocuğa


sihirbazınçırağını hatırlarsın Nuveyba

ohendekte hala tüter annelerin şarkısı

ogün bu gün hala utanır güneş

adınateş, andın ateş, aşkın ateş.


Mustafa İslamoğlu