Printable View
Bende Kalsın
al da git eğreti gülüşlerimi
isyanı kutsayan yüz bende kalsın
maviye boyama zor düşlerimi
gemimi yakacak köz bende kalsın
mermere saplanan bir deli su’ca
nefreti sevdama etmişim boca
karanlığa dönük bir çift namluca
tetikte bekleyen göz bende kalsın
neşeyi açmadan solanlara ver
gülüp eğlenmeyi yılanlara ver
baharı, bahçeyi çalanlara ver
Van Gogh’un çizdiği güz bende kalsın
bilirim yol uzun sürmek zor ama
çekmediğin kahrı koy matarama
azık kıt, vakit dar, tuz bas yarama
çiledeki aziz giz bende kalsın
Mustafa Islamoglu
1986
Nuveyba
Öfkemin hançerine su ver sen
kalkalımbir seher vakti Nuveyba
işgaledilmiş topraklarımız üstüne
güneşdoğmadan önce
hertaşın dibine bir yıldız gömmüşler
şudenizden hala kırbaç sesi gelir
atlılarıen son ne zaman görmüştün Nuveyba
nezaman öpmüştün ayağını Selahaddin’in
kolkırılır yen içinde kalır
yabaş koparsa Nuveyba
bugövde bir düşerse yere ya
kantutar dağları, atom santrallerini
yeryüzünü ve umutları sel alır
geriyeandın, aşkın ve adın kaldı
andınıçocuklar içti Nuveyba
aşkınyüreklere düştü
adıncellatların kirli elinde
Filistinaskısına dönüştü
kan akacak bu topraklarda kan
kendileri benimkini
demirden atlarıseninkini icecek
bircan düşecek toprağa
Sabra
bir can kalkacak.
RamALLAH’ta tarlalara çocuk ektikNuveyba
taşlarıylaebabiller dönüştü tomurcuğa
güz ekinidir bilirsin verirseMevla
yüreklerinbuz kestiği bir mevsimin ardından
her bir çiçek kesebilir çocuğa
sihirbazınçırağını hatırlarsın Nuveyba
ohendekte hala tüter annelerin şarkısı
ogün bu gün hala utanır güneş
adınateş, andın ateş, aşkın ateş.
Mustafa İslamoğlu